Μαρία Δ. Δρούλου, Στη σκιά ενός ηλίανθου, manifesto

Στη σκιά ενός Ηλίανθου, εκεί που το ανεκπλήρωτο ορίζει το φως, φυτρώνουν οι σκέψεις.
Στίχοι που μυρίζουν άγρια βότανα και εκφράζουν τη μοναξιά και τον πόνο που βρίσκουν καταφύγιο σε μια ανθισμένη αμυγδαλιά, δημιουργείται ένας κήπος που μεγαλώνει μέσα στη σιωπή. Εδώ, τα φυτά δεν είναι απλώς εικόνες· είναι σκέψεις που ριζώνουν στο χθες και αναζητούν την αντοχή του αύριο.
Μια συλλογή για τις στιγμές που η μοναξιά μας γίνεται εύφορο χώμα, και το ανεκπλήρωτο, η πιο όμορφη σκιά για να ξαποστάσει η ψυχή.