Μαρία Τοπάλη (εισαγωγή-ανθολόγηση), Ποίηση με πείσμα, Αντίποδες

Περιγραφή

Αρκετοί ποιητές και ποιήτριες αυτής της περιόδου και αυτής της ανθολογίας αρκούνται περισσότερο ή λιγότερο στη διεκδίκηση ενός ρόλου αντί για την κατάθεση ενός έργου – πράγμα βέβαια καθόλου ασυνήθιστο και σε άλλες εποχές. Αυτό που ενδιαφέρει εδώ είναι ότι και εκείνοι και οι άλλοι, όσοι δηλαδή επιχειρούν στα σοβαρά να συνομιλήσουν και να αναμετρηθούν με ρεύματα και παραδόσεις, φέρουν κοινά χαρακτηριστικά ως προς το ύφος, τον τόνο και τη θεματική. Μοιράζονται ένα κοινό κλίμα, μια κοινή προσπάθεια, έναν κοινό πολιτισμό. Πιο κάτω σημειώνονται συνοπτικά εγχειρήματα που σταδιακά πραγματοποιήθηκαν και πραγματοποιούνται πλέον με ολοένα και ωριμότερες αξιώσεις από τις καινούργιες ποιήτριες και τους καινούργιους ποιητές με ομάδες, έντυπα, blogs και πλήθυνση των δημόσιων αναγνώσεων και των “επιτελέσεων” (performances). Ο ζωτικός δημόσιος χώρος και ο δημόσιος λόγος, που εντοπίζεται περίπου κενός και αμήχανος στην αρχή αυτής της περιόδου, συγκροτεί, βήμα το βήμα, τον εαυτό του.

Απόσπασμα από την εισαγωγή της ανθολόγου